En daar ben je dan! Onze kleine jongen, we hebben zolang naar je komst uitgekeken en nu ben je er, nog steeds ongelooflijk, een geweldig gevoel.
We mogen ook zeker niet klagen, want jij doet het prima.
Je eet vlot, je doet goed je best alleen wil de borstvoeding niet goed lukken. Mama heeft al serieuse tepelkloven, jij trekt je lipje telkens naar binnen als je moet zuigen, terwijl je juist een tuitje zou moeten vormen. Maar het geeft niet, mama heeft het ervoor over om toch te blijven doorzetten. Met tepelhoedjes lukt het al iets beter, maar toch heb je elke nacht al een flesje poedermelk bijgekregen omdat het mama maar niet lukt om je te laten inslapen, je blijft zoeken en ligt wel tot 2u aan de borst, maar waarschijnlijk heb je gewoon honger.
Telkens na 30ml van een flesje te drinken val je als een blok in slaap en hoor ik je pas 4u later.
Wat ben je een schatje, we genieten volop van je.
Veel familie en vrienden zijn je al komen bewonderen, in ons superkleine kamertje van het ziekenhuis, we voelen ons wel juist sardientjes in een doosje.
Na een dag 5 in het ziekenhuis kunnen we naar eindelijk naar huis en kan ons leven met ze'n 3'tjes echt starten!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten